[Me]:ช่วงก่อนหน้านี้...
posted on 16 Jul 2008 12:10 by yammy in DiarYต้องแอบๆทำค่ะ(หัวเราะ) มันมีบางอย่างรบกวนจิตใจเหลือเกิน
วันนี้ดันถูกแคนเซิลแบบไม่รู้ตัว แต่...เฮ้ เมคอัพวันเสาร์เนี่ยนะ *เป็นลม*
ตอนนี้ไม่อยากวาดรูปอะไรทั้งสิ้นแล้ว อารมณ์เหมือนถูกดึงพลัง(จินตนาการ)ไป 90% ต้องมาพักพิมพ์นั่นพิมพ์นี่บ้าง entryนี้จริงๆเป็นแบบพิมพ์ไป พักไป ขืนไม่พักทำงานต่อก็แย่น่ะสิ
ช่วงทำงานเอ็มมักจะเน่า ทั้งปี
แต่สมกับเป็นโปรเจคแรกของปีนี้จริงๆ *สลด*
(เพิ่มเติม) ได้เรียนรู้มาอีกอย่างว่า IE 5.5 และ6 มันแสดงผลรูป PNG แบบ transparent ไม่ได้ถ้าไม่แทรก javascript ลงไป ตกใจแทบตายตอนรู้ว่า โปรเจค(ที่เราเปิดใน IE) มันขึ้นกรอบขาวมาเชียว
หาดูเพิ่มได้ที่นี่ค่ะ The PNG problem in IE
สิ่งที่ต้องมีคือ javascript ในนั้น pngfix.js (หาโค้ดได้ในเว็บ) แล้วก็แทรกโค้ดลงไปแบบเวลาเราแทรก .js ตามปกติในหน้า html ก็เรียบร้อย
ขอบคุณสำหรับคนคิดค้นขึ้นมาค่ะ ซึ้งงงง
*หาโค้ดแก้แล้วก็จริง แต่ยังไงก็งามกว่าเมื่อดูใน หมาไฟ
ดังนั้น เรามาใช้หมาไฟกันเถอะ!!!
อยากพักไปอ่านฮิโระซังชะมัด แย่แฮะ อุตส่าห์พึ่งได้ 8-10 มา
เพราะวันก่อนพึ่งลอบพบแวะไปหาเสมมาหมาดๆ ได้เห็นหนังสือของมัน "ภาพตัวอ่อนหมูขนาด 10 มม." เปิดมาเจอแต่อะไรขยุกขยุยเต็มกระดาษไปหมด (มันคือเอ็มบริโอใช่ไหม) เห็นมันก็เอาแต่จะลงแลบเอ็มบริโอ บอกอีกว่าต้องจำให้หมด บรึ๋ย
อะไรก็แล้วแต่ สู้เขานะ = =b
เสมมันตัวอ่อนหมู เราก็ Assembly language(Intel base) ล่ะนะ ฮา
Q: อ่านอันไหนบ่อยกว่ากันระหว่างกองข้างหน้า กับกองข้างหลัง
A: การ์ตูนสิ!
แอบมียาดมตราโป๊ยเซียนที่แอบจกมาตอนงานแสตนด์ ไม่สิ เรียกจกไม่ถูก ก็มันมาจากบ้านตูนี่หว่า
ว่าไปอยากมาอัพงานแสตนด์เหมือนกันแต่ไม่มีรูป ไว้ไปหาคนไถก่อน เพราะไม่ได้ดูอะไรเลยนอกจากคณะไอ้โกะ และคณะตัวเอง
จากนั้นก็ตะโกนจ้าล่ะหวั่นเพราะน้องร่วมใจกันเป็นลมล้มพับเยอะมาก
ไม่รู้รุ่นเราถึกเอง หรือรุ่นน้องไม่แข็งแรง ฮา
จบงาน เรารู้สึกป่วยขึ้นมาเองเลย *หัวเราะ*
มีแปลกๆแบบน้องโดนไฟดูดด้วย--ไม่รู้ทำอีท่าไหนแหละ ดีนะโดนแค่ที่นิ้ว
T[]T ขอโทษโกะกี่ด้วย เลยอดดูอย่างอื่นเลย เพราะต้องมาดูเราปฐมพยาบาลเด็กแทน
ว่าไปก็อยากได้รูปงานบายเนียร์ด้วย
คอนเซปต์ของงานมันคือเอเชียนดีไลท์ ปรากฏว่ามีคนคอสกันมาตรึม (ฮา)
มีรุ่นพี่ซักคนแต่งชุดหัวหน้าหน่วย...(จำเบอร์ไม่ได้) ในบลีชมาด้วย เอิ๊กๆ
ขอบคุณสำหรับราชรถ = =b
ที่รู้ๆคือเป็นงานที่ไอ้แยมกินอย่างเดียว เขาเปิดสไลด์ ฉันก็กิน เขาร้องเพลง ฉันก็กิน ฮ่า
ตอนแรกบอกกันโต๊ะจีน กลับกลายเป็นบุฟเฟต์---ที่...เอ่อ...กินลำบากไปหน่อย(แต่ก็ยังกิน)
สถานการณ์ในงาน
พี่คนหนึ่งขึ้นบันไดเลื่อนมาในสภาพสูทเต็มยศ
(เพื่อนร่วมใจกันปรบมือขรม ตามด้วยเสียงหัวเราะลั่น) : แก้แค้นปีที่แล้วเหรอวะ
ทราบข่าวภายหลังว่าปีที่แล้วเขาแต่งราตรีกัน พี่ลากเสื้อยืดรองเท้าแตะ ปีนี้เพื่อนแต่งตัวสบายๆกันพี่แกล่อสูทเต็มยศ
แต่ปีนี้เนื่องด้วยคอนเซ็ปต์ดังกล่าว คนที่ร่วมมือแต่งมาจริงๆซัก 20%ล่ะมั้ง ขนาดเรายังเดรสธรรมดาเลย
งานแบบนี้แต่งตัวยากตรงที่กะลำบากว่าแต่งตัวแบบไหนถึงจะกลืนกับคนในงานนี่แหละ ที่แน่ๆพวกผู้ชายต้องทำหัวตั้ง(ยกเว้นท่านผู้ว่าท่านไว้หนึ่งราย) ก็แต่งตัวโทนเดียวกันเป็นส่วนใหญ่
หรือจริงๆแล้วเขาต้องแต่งให้สะดุดตามากกว่าสินะ ฮา
สถานที่จัดงานดังรูปข้างล่าง
สถานที่จัดงาน... SALAYA PARAGON ...ขอบคุณบุ๊ค ช่างกล้องสาธารณะมา ณ ที่นี้
หรูจริงๆให้ดิ้นตาย ขาดแต่เปิดน้ำตกอย่างเดียวสินะ จริงๆไม่ต้องหรูมากแต่เอาเงินมาปริ้นท์ชีท ไม่ก็จ้างจานบังกลับมาสอน'ถาปัดนู๋เถอะ
ตอนนี้น้ำพุก็พิลึกๆชอบกล *ไว้จะวาดมาแปะความพิลึกให้ดูค่ะ---ไม่อยากวาดอะไรเลี้ยววววตอนนี้*
หมดกิจกรรมช่วงนี้แล้วค่ะ ตอนนี้เหลือแต่สอบแล้ว
ตอนนี้ยังไม่รู้จะเอาอะไรไปใช้สอบดี คราวนี้จะได้เจอข้อสอบ open book วิชา Architecture กับเขา...ลองมาโอเพ่นทีไรมันแปลได้ตะหงิดๆว่าเปิดไปมันก็ช่วยไม่ได้หรอกทูนหัวทู้กทีสิน่า
อ่านหนังสือไปได้หน่อยนึงแล้ว...อื้ม ไม่ได้ช่วยจริงๆ *ล้มโต๊ะ*
อา ช่วงนี้เรียนๆหลอนๆ go home and read....make sure you understand it
มันก็ทำตามนี้แหละนะคะ แต่ว่าเพิ่มมาอีกชิ้น go home ,read and do not understand...
ในเลคเชอร์บางทีก็จะมีอีโมนี้---> - -" อยู่(อารมณ์ว่าเอายังไงกับบรรทัดนี้ดี)
ได้เวลาอ่านหนังสือแล้วสินะ อ้ะ...อ้ะ...(เอคโค่)
ปิดท้าย สงสัยจะวาดมากไป สมองมันชักไม่ค่อยสั่งการอะไรปกติๆกับเขาแล้ว
ท่านเคานท์ฟักทอง...น่ารักล่ะเซ่